Korzystanie z okularów 3D (trójwymiarowych) pozwala na oglądanie filmów, gier wideo, czy nawet niektórych zdjęć w sposób, który tworzy iluzję głębi i realizmu, jakby obiekty wychodziły z ekranu lub znajdowały się w przestrzeni przed sobą.
Okulary 3D wykorzystują różne techniki (np. polaryzację, migawki, anaglif) do dostarczenia dwóch nieco innych obrazów – po jednym dla każdego oka. Mózg łączy te obrazy, interpretując różnice między nimi jako informację o głębi. To jest ten sam mechanizm, który pozwala nam widzieć świat w trzech wymiarach na co dzień.
W czasie zajęć świetlicowych uczniowie korzystali z okularów 3D i „zagłębiali” się w wirtualną rzeczywistość oglądając:
– planety układu słonecznego,
– wybuchy wulkanu,
– nurkowali z rekinem,
– pływali z żółwiem,
– latali balonem,
– zjeżdżali rollercoasterem,
– wodospad Niagara
